Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Wakker worden

Ken je die zomerse dagen op het strand nog? Je vader valt in slaap op zijn handdoek en verbrandt zijn rug, terwijl jij met zonnebrand het woord lul op zijn rug schrijft.  Later spelen jij en je vrienden aan de waterkant. Met je voeten zak je weg in het zand terwijl de zee tegen je enkels slaat. Je bouwt zandkastelen. Niet één, nee wel tien. Want je vergist je steeds in het opkomende tij waardoor de zee steeds wat van je kasteel snoept.

Het leuke aan die momenten was dat het je allemaal geen donder interesseerde. Het maakte niet uit dat je opnieuw een kasteel of weet ik veel wat moest bouwen. Het ging namelijk niet om het resultaat maar om het proces. En dat hield je hele zomervakanties vol. Mede daarom leken zomervakanties ook jaren te duren. Als dan de vakantie voorbij was werd dit je onbewust weer afgeleerd. De dagen van de week werden weer duidelijk en je kreeg rapporten mee. Kortom de gave die je hebt als kind om zeer gemakkelijk op te gaan in het proces werd je langzamerhand afgeleerd.

Ooit zei een wijs man mij: “Op school word je vermoord.” Dat klinkt wat rigoureus maar ik kan mij er wel in vinden. Waar hij op doelde was dat je als kind nog zonder aangeleerde normen en waarden jezelf bent. Je bent nog geen verzameling van meningen, gewoonten en goedbedoelde adviezen. Je schopt, slaat, lacht en huilt, ongeacht wat de buurman of buurvrouw ervan denkt.

Doordat scholen nou eenmaal resultaten horen te behalen kan het niet anders dat ze het waarde hechten aan resultaat op je overdragen. Dit is geen kwaad woord richting scholen, het is ook geen verwijt richting de overheid, ook zij handelen met goede bedoelingen. Het gaat er nu ook niet om dat we met een vinger wijzen. Ieder speelt zo het spel en wellicht hoort het er ook allemaal bij. Misschien is het wel onderdeel van de cadans van het leven en hoor je jezelf te verliezen in de wereld. Zodat je dualiteit ervaart, zodat je kunt zien dat alles één is, dat het niets meer is dan een droom, dat geld, een grote auto, hoge cijfers en al die  spullen alleen maar ideeën zijn.

Indien je momenteel zoekende bent en niet meer weet wie je bent, wees daar dan dankbaar voor. Je bent een weg van ontwaken ingeslagen. Nu is alles wel te veel en dan is het vast heel zwaar. Ik begrijp het. Maar straks als er weer een beetje ruimte is, kun je selectief je leven weer bij elkaar rapen. Filter dat wat jou vreugde brengt en laat de rest gaan. Ga weer terug naar die tijd op het strand.  

Als kind is er nog weinig dat jou gevormd heeft. Jij bent dan al de perfecte vorm. Als water, dat overal zijn plek kan vinden. Volwassen worden is dan ook vooral veel zaken afleren. Leer die resultaatgerichte blik af en duik weer in het proces. Het leven draait niet om cijfers, miljoenen volgers op social media of de best betaalde baan. Het draait erom dat je liefde kan ontvangen, liefde kan geven en dat je inziet dat het allemaal maar een spelletje is. Neem het niet te serieus, lach wat vaker hardop, start een eetclubje of neuk een stewardess, of duik het bed in met Idris Elba als dat je meer aanspreekt. Kortom doe wat je doet met plezier. Zolang je dat zo ervaart is dat genoeg.

Zie het leven als een spel, zoals die zomervakanties op het strand. Laat de zee je wakker schudden. Laat het leven je weer verrassen en her-inner wie je werkelijk al die tijd al bent geweest.

Wil je op de hoogte blijven van komende verhalen? Laat je mailadres HIER achter en je bent de eerste die het hoort.