Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

The plan is simple

De avondzon van een dag laat in april geeft mijn huid het gevoel op vakantie te zijn. Ik geniet ervan, maar raak ook in de war. Het voelt dubbel, ergens weet je dat het niet klopt. Een beetje zoals Cersei en Jaime Lannister; je hoort geen seks met je zus te hebben, want het is ethisch niet verantwoord en daarnaast funest voor de overleving van ons ras.

Zo zet ik dus vraagtekens achter dat heerlijke weer. Voorheen trok ik mijn korte broek aan in de zomervakantie en weer uit medio augustus. Mijn vader en ik hielden wedstrijdjes, dat was leuk. Ik verloor altijd en vertelde mezelf dat het kwam door zijn rode haren. Deze dagen is het anders. In februari zat ik zonder t-shirt in de achtertuin, daarna begon de winter en daaropvolgend de zomer.

We klussen aan een camper die niet welkom is in de grote steden. Het is een oud beestje met een dieselverslaving. Wij moeten de eerste kilometers nog maken, maar ook hier is die verwarring. Kun je nog ergens van genieten zonder dat het schadelijk is voor de planeet?

We weten het wel. We weten prima te vertellen wat wel of niet goed voor ons is. We weten dat plastic vervuilend is, dat fossiele brandstoffen schadelijk zijn en dat we niet iedere dag horen te drinken. Er op een juiste manier mee omgaan is een tweede. Wij mensen zijn goed in onszelf voorliegen.Wij zijn in staat om onszelf iets te vertellen waardoor we een excuus vinden om iets wel of niet te doen.

Zo sprak ik deze ochtend nog af om niet meer dan twee bakjes koffie te drinken. Dan ben ik nog blij, energiek en productief. Tijdens het drinken van het tweede bakje vertelde ik mezelf dat het nog beter kon, dus drink ik nu mijn vierde bakje en geniet er geen eens van. De honger naar meer is een ziekte, waar ik dagelijks aan lijd.

Later kijk ik naar David Attenborough. In acht minuten legt hij met indrukwekkende beelden uit hoe wij (ja jij ook) de planeet kunnen redden. Hij zegt het volgende:

“The plan is simple. Reduce our impact by making sure everything we do, we can do for ever.”

Ik raak geïnspireerd, de simplistische benadering raakt me. Ik ben het zat om beelden van eenzame ijsberen te zien. Het is jammer dat het al zo ver is gekomen, maar we hebben nog steeds een kans. Wanneer wij samenwerken en ons richten op vier onderwerpen: energie (fossiele brandstoffen verminderen), voeding (minder vlees nuttigen), het helpen van de zee en de verwildering toelaten, kunnen we het verschil maken.

Wanneer je het filmpje kijkt klinkt het inderdaad allemaal niet zo ingewikkeld. Ik bedoel, wij hebben van die nuttige hersenen.We zijn tot enorm prachtige prestaties, uitvindingen en creaties in staat. We voelen liefde, vergeving en dankbaarheid. We zien steeds vaker dat het één in verband staat met het ander. Zonder natuur bestond niemand, zonder natuur geen held als David Attenborough, zonder natuur geen jij en ik.

Wat de grootste uitdaging wordt is het opzij zetten van de korte termijn visie en het overzien van het meerjarige plan, zeker in de tijd waarin je veel leest dat je in het nu hoort te leven.

Ik kijk het filmpje nogmaals, drink nog een koffie en besluit er een stukje over te schrijven.

Lees meer:

Een stukje over plastic soep.

Een stukje over meditatie.

Een stukje over warmte op vreemde momenten.