Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Pindakaas, salami en politiek

Spoileralert: Dit stukje gaat over pindakaas, salami en de politiek. Ik begrijp wanneer je nu besluit een andere website te bezoeken en liever een stukje leest over een kattenhotel of de mogelijke transferwaarde van Matthijs de Ligt.

Binnen de huidige politiek zijn er nog steeds partijen die beweren dat klimaatverandering niet bestaat. Denk aan meneer Baudet. Baudet? Ja, die ene met een hoofd als een tornado. Die naast vrouwen ook het klimaat als een bijzaak ziet. Meerdere mensen met veel zeggenschap in ons land hebben een tunnelvisie en dit zorgt voor een beperkte kijk naar de werkelijkheid. Aan de hand van een broodje pindakaas laat ik je zien dat het ook anders kan.

Vroeger at ik zoveel pindakaas dat er in de weekendkring van school geen woorden meer uit mijn mond kwamen. De woorden waren al gevormd, maar bleven plakken aan de bruine substantie dat mijn keel-en mondholte betrof. Het bleef stil en ik ging na het advies van de dokter op een pindakaasdieet. Dit, en de periode dat ik verplicht Birkenstocks moest dragen, zijn de zwaarste momenten van de basisschool geweest.

Ik was dat jongetje uit de klas waar je niet naast wilde zitten omdat het naar pindakaas stonk. Gelukkig was ik niet de enige. Onze meester deelde in op geur en niet op sociale of cognitieve vaardigheden. Zo waren er verschillende groepjes binnen de groep. Er was een hoekje waar het naar salami stonk. Dit waren kinderen met altijd een laagje zweet op het voorhoofd. Je had de choco-vreters, die zichzelf onder smeerden met hagelslag en pasta. Ze stonken niet, ze plakten wel. De choco-vreters zagen eruit alsof ze door een hoop stront waren gerold. Buiten werden ze geplaagd door wespen en bijen (belangrijke insecten die in die tijd nog leefden). En je had natuurlijk de Yogi drinkers. Dunne, fragiele kinderen, met zoete snorren. Die soms crackers aten, maar vooral veel suikerklontjes dronken.

Heel af en toe kwam je in een andere tafelgroep terecht. Meestal na een vakantie of wanneer de meester last had van je geur. Zo zat ik ooit tussen de salami-vreters. Ik was ongelukkig en kon mijn draai niet vinden. Heb je ooit pindakaas en salami door elkaar geroken? Dat is geen pretje, helemaal niet van een ander. Thuis ging het minder. Ik luisterde weken Bryan Adams en reageerde het af op mijn broertje, ouders en hond genaamd Dunkie. Na het bezoek aan de dokter zag mijn vader geen andere mogelijkheid meer. Al gauw kreeg ik zes boterhammen met salami mee. In mijn trommel lag een briefje bovenop de broodjes. Het vet van de salami maakte het papiertje doorzichtig.

‘’Vergeet nooit je roots zoon. Pindakaas is je vriend. Voeding is een gek iets, het verbroedert, dus eet nu je salami en geniet ervan.’’

Zo at ik een poosje kilo’s salami. Het zweet op mijn voorhoofd kleurde mijn Chicago Bulls pet geel. Ik vond connectie met mijn tafelgroep en mocht buiten weer mee doen met knikkeren en voetbal. De pindakaasgroep begreep de noodzaak. Ik had mij tijdens de kringgesprekken al bewezen. De jaren daarna at ik pindakaas en salami. Ik stonk een uur in de wind en kon het goed vinden met de meesten op het schoolplein.

Soms moet je water bij de wijn doen. Of in dit geval salami bij de pindakaas. Soms slik je nou eenmaal iets door, dat wat minder smaakt. Denk aan eetwedstrijden, carrièretijgers met mannelijke bazen of je schoonfamilie. De politiek kan hier een voorbeeld aan nemen. Iedere dag pindakaas kan, maar het maakt je eenkennig en je stem gaat ervan naar de klote. Ik ben benieuwd wat er in Thierry Baudet zijn broodtrommeltje zit. Ik gok dat het nu nog veel van hetzelfde is, zoals je kunt lezen, is er noodzaak nodig, voordat men inziet dat het ook op een vriendelijkere manier kan. Dus mijn advies voor ieder in de politiek: Eet af toe een maaltijd met iemand van een andere partij. Eten verbroedert. Samenwerken wordt dan een stuk makkelijker.

Thierry, ik snap je wel. Ik was vroeger ook eenkennig. Vraag eens aan mama of ze andere broodjes voor je smeert. Heb je de burger van de Vegetarische slager al geprobeerd? Je zult verteld staan van de smaken in je mond. Zo doe je toch nog wat voor het klimaat.

Lees meer:

Een stukje over dronken egels.

Een stukje over zwetende ballen in een sauna.

Een stukje over de schrijfcursus die ik momenteel volg.