Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Omdenken

Het geluid van een wekkerradio, in de wacht gezet worden tijdens een gesprek met de klantenservice van een uitvaartdienst, een bumperklever, juichende handbalsupporters, hippe woorden die aan het woordenboek worden toegevoegd, een ketting die eraf vliegt, spaarpasjes in je portemonnee, of natuurlijk één of ander callcenter dat belt terwijl je net op de wc zit.

De irritatielijst kan afhankelijk van mijn mood nog langer zijn. Dat was ook het makkelijke deel van de huiswerkopdracht die ik laatst mocht maken. Geen van deze genoemde voorbeelden staan er trouwens tussen. Ik schreef iets over snurkende mensen en zwart/wit denken.

Irritatie is als een tattoo van een dolfijn op de rechterschouder van je tante in de overgang. Het zit er, nutteloos aanwezig, terwijl ze er later spijt van krijgt. Het kan soms zo aanwezig zijn in mijn leven, dat het een entiteit lijkt. Dan slurpt het energie, als een vampier een bloed milkshake. Meestal wanneer ik het doorheb dat ik mij irriteer ontstaat er ook schuldgevoel.

Aargh ik irriteer mij aan de irritatie!

Jack Reasons was een Amerikaanse astronaut die in de jaren tachtig een bijzondere ruimtevlucht maakte. Hij ondervond op zijn terugreis problemen in zijn shuttle. Het zag er somber uit. De laatste weken van zijn leven waren aangebroken, enkel omdat er op de thuisbasis een verkeerde schroef gemonteerd werd.

Helaas had hij geen vervangende schroef en bestond Bol.com/space nog niet. Door de verkeerde keuze van het technische team, had Jack nog maar voor drie weken zuurstof, wat nog geen eens de helft was van wat hij werkelijk nodig had.

Jack was niet zomaar een astronaut. Hij besloot binnen de beperkte vierkante meters en de drie weken die hij nog had er het beste van te maken.

Jack vroeg zijn vriendin eindelijk ten huwelijk. Het was de eerste trouwerij dat deels in de ruimte plaatsvond. Hij belde zijn broer Jimmy en bood zijn excuses aan voor het veroveren van zijn vrouw. Hij besloot al zijn geld dat hij met zijn missie verdiende te doneren aan de eerste biologisch dynamische boerderij in Amerika. Door al deze bijzondere keuzes was hij in staat om te genieten van zijn laatste weken in dit universum.

Tijdens zijn huwelijksnacht werd hij wakker van een vreselijk piepend geluid. Het was niet hard, maar wel continu hoorbaar. Struinend ging hij opzoek, nergens vond hij de oorzaak. Het piepende geluid kaapte zijn tevreden gevoel. De volgende dagen ging het geluid niet weg, zijn laatste weken leken nu een hel te worden. Jack werd er knettergek van en vroeg zich af waarom juist hem dit overkwam; hij zou verdomme al sterven, dat was toch al erg genoeg?

Na anderhalve week kon Jack niet meer denken. Het enige wat hij nog voelde was het verlangen naar de stilte die het tekort aan zuurstof hem over enkele dagen zou brengen. Hij zou depressief, eenzaam, en enorm geïrriteerd sterven.

Op het moment dat hij ‘s nachts weer niet kon slapen van het vreselijke geluid, liep hij naar de badkamer. Jack was van plan het heft in eigen hand te nemen en nog één bijzondere keuze te maken. Hij sprak een videoboodschap in voor zijn vrouw, keek nog één keer in de spiegel.

De wallen in zijn gezicht waren diep en donker als kraters in de maan, hij had zich al weken niet geschoren en zijn ogen stonden vol met rode aders. Hij pakte een scheermes en zette het op zijn pols. Jack drukte het stevig aan, een klein beetje bloed sijpelde door de ruimte. Voordat hij meer kracht zette keek hij nogmaals in de spiegel. Een gedachte nam het van hem over, alsof zijn spiegelbeeld tegen hem sprak:

"Wat als het anders is? Wat als dat vreselijke geluid werkelijk wonderlijk mooi klinkt? Wat als jij hier op het perfecte moment ben, en dit geluid het allermooiste is wat je ooit in je leven gehoord heb?"

Jack wist dat deze gedachte wel eens zijn laatste kon zijn dus liet hij het toe. De eerstvolgende minuten dat zijn irritatie het overnam draaide hij het om en zei tegen zichzelf:

“Wat als dit het allermooiste is wat ik ooit gehoord heb?”

Dit herhaalde hij. Eerst een paar minuten, daarna enkele uren. En zo ontkrachtte Jack de invloed van het piepende geluid. Al zijn irritatie rondom het geluid verdween. De nacht die volgde sliep hij als een pasgeboren baby. Tot zijn grote verbazing was het geluid de volgende morgen weg.

De vreugde die hij voelde was zo intens dat hij een deel van zijn brein kon bereiken dat hem in staat stelde het zuurstofprobleem op te lossen. Vier weken later was Jack thuis. Hij is nu zeventig jaar en noemt zichzelf de gelukkigste persoon op de aarde én van de ruimte.

Omdenken is denken in termen van mogelijkheden en niet van problemen. Het is een manier van denken waarbij je kijkt naar de werkelijkheid zoals die is, en wat je daar mee zou kunnen. Je gebruikt in feite de energie van het probleem voor iets nieuws. Omdenken is handig.

“Wat als het 'probleem' de bedoeling is? Dan heb je geen probleem meer.”

De grondlegger van omdenken is Berthold Gunster en samen met zijn collega's geeft hij trainingen, shows en workshops aan bedrijven en particulieren. Steeds meer mensen en organisaties leren hoe ze in plaats van op een ja-maar-manier op een ja-en-manier in het leven kunnen staan.

Het verhaal van de astronaut is natuurlijk een verzinsel, maar wie weet herken jij je wel in de astronaut. Ik wel in ieder geval. De volgende keer dat ik een snurkend persoon hoor en de irritatie hoog oploopt, stel ik mij de vraag:

Wat als dit het allermooiste geluid is dat ik ken?

Lees meer stukjes om over na te denken:

Een stukje over de kracht van uitzoomen.

Een stukje over flexibiliteit.

Een stukje over afleiding gebruiken als vlucht.