Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Mediteren als een berg

Het licht uit, benen gekruist, ogen gesloten, mond gesloten maar ontspannen en een kussen onder mijn billen, ik haal adem via mijn neus. De adem kiest zijn eigen weg. Het gaat de ene keer via mijn rechter neusgat naar binnen en weer naar buiten, de andere golf van lucht gaat het andersom, soms beiden tegelijk.

Bergmeditatie

Ik zit stil als een berg. Een berg is altijd stil. Enorm stevig, vastberaden en vastbesloten. Wanneer het koud wordt en de berg wordt ondergesneeuwd dan accepteert hij dat. Wanneer de zon schijnt en het water over zijn rotsen glijdt, blijft hij zitten. Hoe hard het ook waait, onweert of stormt, deze berg blijft op zijn plek. Zijn vastberadenheid is enorm en om van te leren.

Ik ben deze berg. Mijn gedachten proberen mij te verplaatsen, als wervelwinden wordt er aan mij getrokken, maar ik blijf vastberaden, zitten. Ik observeer. Mijn linker knie doet pijn, de adem schiet omhoog en verdubbelt zijn hoeveelheid, maar ik kijk er alleen naar, zoals de berg naar het weer kijkt.

Golven

Er komt een golf aan, deze golf bestaat uit dingen waar ik bang voor ben. Spinnen in roze onderbroeken kruipen over mij heen, een net vol mandarijnen met alleen maar pitten erin ligt in de fruitmand, Emiel Ratelband komt op de koffie. Ik ga er niet op in. Ik kijk ernaar, zoals de berg naar de sneeuwvlokken kijkt.

De volgende gedachtenstorm richt zich op wat ik allemaal nog moet doen. Ik hoor nog te reageren op een mail, volgende keer hoor ik ook te vragen hoe het met iemand gaat, in plaats van zelf gelijk gal te spugen, de bananen zijn bijna op, ik moet de laatste aflevering van expeditie Robinson nog kijken. Ik richt mij op mijn adem en voel onder mijn neusgaten het contact. Het is wat koeler wanneer ik inadem en wat warmer wanneer het weer naar buiten stroomt.

De golven worden kleiner en kleiner en mijn adem wordt zachter en zachter. Ik bereik een punt waar ik mijn lichaam nauwelijks nog voel. Het tintelt nog heel lichtjes. Op het moment dat ik dit realiseer en er een waarde van genot aan koppel, is het weg.

Ik kijk op de klok en zie dat er 5 minuten voorbij zijn.

Mediteren.

Het is fantastisch.