Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Kobe Bryant en de fruitvlieg.

Het was mijn oom die mij als eerst hardloopadvies gaf. Ik denk dat ik nog geen tien jaar was. “Wanneer je traint, rek en strek je dan altijd uit de wind.” zei hij. “Laat de wind niet pakken wat je houden kan.” 

Zijn kale kop glom altijd op zonnige dagen. Ik begreep gelijk waar hij op doelde. Aangezien ik nu nog een volle bos haar heb, heeft zijn advies geholpen. Het is mij bijgebleven, ook nu hij er niet meer is. 

Dat is zo mooi aan het leven, je hoeft niet fysiek aanwezig te zijn om toch nog een rol in iemands leven te vervullen. De kanker vrat hem van binnen op. Door heel zijn lichaam, had het zich als de route van een slopende duurloop uitgestippeld. 

Na een tocht gepaard met een bovenmatig krachtige wind beland ik in een warm bad. Ik kijk naar NBA. Er wordt veel gesproken over Kobe, die naast Michael Jordan misschien wel de grootste was. Het was Kobe Bryant die mij zo nieuwsgierig maakte zodat ik in mijn adolescentie weer het basketballen oppakte. In de week dat Kobe Bryant voor het laatst door de lucht vloog, vlieg ik van gymles, naar coaching, naar yoga, naar studie, naar bijles. 

Ze noemde Kobe the Black Mamba. Waarschijnlijk omdat hij in het heetst van de strijd dodelijk was en omdat het gewoon een badass naam is. Op het basketbalpleintje werd ik De Fruitvlieg genoemd. Iets minder badass maar zeer treffend. Ik was overal en je kwam niet van me af. Mijn hardloop conditie hielp mij hierbij. Ik denk, nu het basketballen op een lager pitje staat, ik nog steeds die bijnaam eer aan doe.

De weken vullen zich met allerlei bezigheden. Ik vind ieder fruitsoort interessant, en vlieg eropaf wanneer het er aantrekkelijk uitziet. Je hoort vaak dat focus zo belangrijk is, ook dat meer dan drie grote plannen in een jaar juist weinig oplevert. Misschien hebben ze een punt, maar dat is dan maar zo. Want wat is er eigenlijk mis met een brede interesse? Wat als je het allemaal wil? Leven we niet in de tijd dat we allemaal een beetje duizendpoot zijn en kunnen zijn? 

Zo gaf ik in dezelfde week dat ik ook zoveel andere dingen deed een kinderyogales. We hadden het over een krachtboom. Over hoe flexibel ze zijn, over hoe dapper en hoe goed bomen zijn in loslaten en vertrouwen. Ze zijn flexibel en krachtig omdat ze buigen maar niet breken. Ze zijn dapper omdat ze ieder keer weer hun bladeren durven los te laten en vertrouwen hebben in wat er komt.  

Ik herkende iets in die boom. Dat is het toffe van het geven van deze lessen, je wordt er in meegezogen. De dagen na de les keek ik anders naar mijn agenda. In plaats van afgunst en stress, zag ik het nu als een kunst. Flexibel zijn, zonder te breken. 

Kobe deed ook meer dan basketballen. Hij was vader, vriend, voorbeeld, leraar, ondernemer, motivator. Zo was de Black Mamba dus meer dan alleen een basketballegende. Mijn oom deed natuurlijk ook meer dan het geven van advies. Hij kon goed zorgen voor zijn vrouw, geweldig spreken, het hardste lachen en erg genieten van een glas bier.

Wat ik probeer te zeggen is: het is oké als je meer dan één ding interessant vindt. 

Doe. Wees ook stil. Pak vast, laat los. Laat kleven dat passend voelt, laat gaan dat wat je niet meer ziet staan. Lees, leer, vrij, heb lief,  lach, doe zoveel je kunt wat je interessant vindt. Heb schijt aan wat de meeste mensen vinden. Geef vooral een fuck om wat jezelf vindt en wat de mensen die veel voor je betekenen vinden.

Bzzzzttt (Het geluid van een fruitvlieg die je bedankt voor je tijd en aandacht.)


Lees meer stukjes:

Een stukje over het laten staan van alcohol.

Een stukje over hardlopen in het donker.

Een stukje over stoppen met vechten.