Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

De waarschuwing van Hawking: `Robots zullen de mensheid gaan vervangen', galmt door mijn hersenpan.

Er staat een jongen met één arm op het podium. Hij vertelt zijn verhaal en deelt dat hij ernstig ziek werd. Die jongen had een droom en wilde de beste gitarist van de planeet worden. Terwijl de woorden door de zaal galmen, speelt zijn emotie, de mooiste noten op zijn stembanden.  

Door die klote ziekte, raakte hij zijn arm en zijn droom kwijt. Een foto, van zijn arm, met het woord `afblijven´ erop, ontroert de hele zaal. Zonder arm, toch een hele zaal knock-out slaan. Een prestatie waar Verhoeven nog wat van kan leren.

Gelukkig vond deze held een andere droom. Hij leerde zichzelf drummen. Werd ontdekt en kan nu leven van zijn droom, het maken van muziek. Hij vraagt om een applaus want dat kan hij zelf niet.

Vandaag zit ik in de trein en kom ik erachter dat ik nog steeds niet snap hoe het in- en uitchecken werkt. In Utrecht stap ik over en reken koffie en brood af in een winkel waar geen mensen werken. Dit doet mij pijn. Ik mis je naambordje, je glimlach en je blauwe ogen. Ik mis het moment dat jij mij helpt met mijn bonuskaart.

De waarschuwing van Stephen Hawking: `Robots zullen de mensheid helemaal gaan vervangen´, galmt door mijn hersenpan.

Ogenblikken later vind ik wel verbinding. Gratis wifi in de trein. Op Twitter staat links bovenaan: Stephen Hawking. met een groot getal eronder. Dit kan maar twee dingen betekenen: of een nieuwe doorbraak in een natuurkundige wet, of de natuur heeft één van haar wetten uitgevoerd. 

Helaas is het de laatste.

Terwijl ING topmannen rijker worden, wordt de wereld steeds armer… Je hebt je ogen gesloten en je reis richting het zwarte gat voortgezet. Waar gaat het heen, lieve mensen? Alles gaat zo snel. Caissières zijn al overbodig, maar ziektes zijn nog steeds dodelijk.

Wanneer ik bijna bij mijn bestemming ben en de zenuwen mijn buik kietelen, besluit ik nog even de natuur in te gaan. In het parkje, pak ik mijn moment. Ik hoor Roodborstjes fluiten, de wind kietelt de bladeren van de hoogste bomen, de zon verwarmt mijn rug en de vlinders in mijn buik stoppen met hun vlucht zodat mijn zenuwen verdwijnen.

Ik loop hier niet alleen voor mijn eigen gemoedstoestand, ik loop hier ook heel bewust om één van de grootste natuurkundige van het universum te eren. 

Waar kan dat beter dan in de natuur?

Natuurkunde, begreep ik nooit. Ik gooide tijdens deze lessen met propjes, testte de zwaartekracht uit en keek naar meisjes. Wat ik ondertussen wel begrijp is dat jij en de drummer zonder arm iets delen.

Jullie laten namelijk naast prachtige prestaties, ook zien dat tegenslagen er zijn om te overwinnen. Dat de natuur leidend is, maar vaak ook een weg laat zien aan degene die deze willen bewandelen. Dat een tegenslag ook een nieuw begin kan betekenen in plaats van het einde.

Zoek deze week de natuur eens op. Kom tot rust en vertraag. Zet de wijzers van je interne klok voor heel even stil. Eer Stephen Hawking en laat hem zoals zwarte gaten ook deden, nooit meer los.

Ondertussen is er een boek verschenen. Het poëziealbum van een schatzoeker, memories van een vader, meester en idealist. Je kunt het hier bestellen.