Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Gewoon ff je bek houden

Grotendeels gaan mijn teksten over ouderschap, interne worstelingen en het maken van gezonde keuzes. Hierin predik ik het nuchtere leven, meditatie, yoga, gezonde voeding, enzovoort. Wat ik niet eerder deelde is dat ik ook wel degelijk verleidingen heb en vaak genoeg – voor mijn gevoel te vaak – hier naar handel.

Ik ben een beetje zoals dat dikke meisje in de klas, dat beweert altijd groente, fruit, en water te nuttigen en veel aan sport doet, maar thuis op de bank Netflix kijkt met een zak Mcdonald's op haar schoot.

De laatste dag dat ik dronk nam ik het er van. Ik eindigde met speciaalbier in bed, smeerde mijn dekbed onder de pindakaas – ik eet graag pindakaas – en slikte een strip paracetamol weg.

Begrijp mij niet verkeerd. Als ik drink is dat niet eens zoveel, alleen is het er altijd één teveel. De reden dat ik drink is vaak om weg te rennen van een onwenselijk gevoel. Het leidt tot hoofdpijn, paracetamol en suffe ochtenden. Het komt zelden voor dat ik ziek, of een nog grotere klootzak dan anders wordt. Daarvoor gaat het te gecontroleerd, net niet te gek, onopvallend en op de pindakaas na, netjes binnen de sociale norm.

Alleen die afhankelijkheid en steeds maar MEER willen, daar heb ik genoeg van. Vermoeiend man. Daarnaast wil ik helemaal niet die ouder zijn, dat een verdovend middel nodig heeft wanneer het leven ongemakkelijk wordt. Dat is niet het voorbeeld dat ik wil zijn.

Ik schreef er tientallen keren over, maar publiceerde nooit. Mijn rol als meester liet dit niet toe. Periodes van maanden nuchterheid worden afgewisseld door periodes van drank en andere verdovende middelen. Gekoppeld aan momenten wanneer de spanning rondom het leven mij teveel wordt; dan grijp ik naar de fles zoals een baby naar een moederstiet, wanhopig, talend, zoekend.

De ochtend dat ik besloot er mee te nokken luisterde ik een zeer interessante podcast van Jeroen de Jong, ook wel de Praktijkvader genoemd. Marnix Pauwels was bij hem te gast en ongeveer alles wat Marnix zei vond ik interessant. Het ging over ouderschap, verslavingen, afstand nemen van gedachten en over je bek houden.

Zodoende lees ik nu zijn boek: Vrij. Ik herken zoveel in wat hij schrijft. Waaronder de titel van deze blog. Ik heb zelf sterk de neiging om slecht te luisteren naar mijzelf of een ander. Door jezelf voor de gek te houden of voor de ander een antwoord klaar te hebben. Praten in plaats van luisteren, controle houden om vervolgens ongevraagd advies door iemands neus te boren. Terwijl mensen vaak behoefte hebben aan een luisterend oor. Op die momenten kun je beter gewoon maar ff je bek houden. Luister naar jezelf, luister naar anderen.

Zo legt Marnix uit, dat het ook voor gedachten geldt. Ook al lijken ze zo sterk, en reëel, ze zijn maar van korte duur. Ze komen en gaan. Zoals de golven in de zee, zoals de moleculen van het leven. Dus in plaats van een gesprek in mijn hoofd met al die gedachten, gewoon ff mijn bek houden.

'Ja maar, zie je dan niet hoe lekker dat bier eruit ziet. Het geeft je alles wat je nodig hebt. Je voelt je daarna beter, het smaakt fantastisch, je bent veel gezelliger dan anders, je bent echt een leuker mens wanneer je ontspannen van een...'
'Hou toch je bek man.'

Wat Marnix en het boeddhisme ons leren is dat die gedachten vanzelf komen. Je kunt ze niet stoppen, alleen besef dat jij dat niet bent. Als je weet dat jij er niks aan kunt doen en ze vanzelf komen maar ook verdwijnen, dan kun je het loslaten. Tijdens vipassana meditatie spreekt S.N.Goenka (leraar) over anicca, het Pali-woord dat staat voor het proces van leven en dood, voor komen en gaan. Wanneer je dit begrijpt word je een toeschouwer van je eigen gedachten en dan is het net alsof je naar een comedy kijkt.

We hebben dus allemaal een keuze: kiezen om de gedachte aandacht te geven en er mee in gesprek te gaan, of het negeren. Ik kies momenteel voor de laatste.

Gewoon ff mijn bek dicht houden.

Je kunt je HIER inschrijven voor dit soort stukjes. Dan stuur ik het direct je mailbox in. Of koop mijn BOEK, dat staat vol met dit soort gebrabbel.