Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Doodsbedreiging

Een poos geleden ontving ik aan de hand van een stukje dat ik schreef een blauwe onderbroek met een smurf erop genaaid. Vorige week werd ik met de dood bedreigd, ook door een stuk dat ik schreef

Maanden geleden vroeg een ex van een van mijn beste vrienden of zij een tekst aan de muur in haar nieuwe woning mocht hangen. Dit vond ik natuurlijk helemaal oké en zodoende kwamen we tot een ruildienst. Zij wilde graag iets voor mij maken en ik zou dan het stukje op een mooie tastbare manier haar kant opsturen. Alleen verzon ik steeds een excuus om dit niet te doen, iets door gebrek aan eigenwaarde waarschijnlijk. Ondertussen hing haar werk al een tijd bij ons in de woonkamer en stopte ik met social media. 

In de week dat ik weer begon met werken, gaf ik onder andere les aan een enthousiaste groep vijf met vijfendertig kinderen. Een jongetje liet een boer tijdens mijn verhaal, dus zette ik hem even aan de kant. Verder liep de les prima en hadden ze het naar hun zin.

Later die middag werd ik gebeld.

‘Met Josse.’

Een man in gebrekkig Nederlands beschreef hoe ik eruit zag en schold mij uit. Geslachtsdelen werden gecombineerd met volksziekte nummer één en ondertussen ging mijn hartslag omhoog.

‘Ik weet niet waar u het over heeft meneer.’ Verbaasd en geschrokken liep ik naar buiten, mijn hart knalde bijna uit mijn borst.

Hierdoor werd hij alleen maar kwader. Hij zei iets over zijn zoontje uit groep vijf en dat hij mij wilde vermoorden. Hij liet ook iets los over Whatsapp, maar dat kon ik op dat moment nog niet plaatsen dus vergat ik het. Er werd afgesloten met een passend scheldwoord, nogmaals een doodsbedreiging en de hoorn ging op de haak.

In mijn brein werden neurologische verbanden gemaakt tussen groep vijf en de gymles van eerder die dag. Ik kon nog steeds niet verzinnen wat er gebeurd zou zijn, maar schoot wel in de oplossingsgerichte modus. Onderweg kwam ik spelende kinderen tegen, normaliter geeft dit energie, dit keer maakte het me achterdochtig.

Op school werd er naar me geluisterd, ze gaven advies, dat was fijn, maar een oplossing kwam er niet. Ik had het nummer van de man, dat werd gecontroleerd, alleen bleef het onbekend. Buiten aan de telefoon adviseerde de politie mij niets te doen. Langs fietsende mannen met een donkere huidskleur werden vraagtekens, en dat vond ik verschrikkelijk. Hoe zou ik straks over straat gaan wanneer ik mijn kinderen naar school bracht?

Op de andere school waar ik les geef konden ze het nummer ook niet traceren. Er moest een oplossing komen, anders zou ik gek worden. Ik stond op het punt het nummer terug te bellen, maar de directeur stelde voor dit eerst te doen. 

Ik stond in de gang, dezelfde gang waar ik vroeger ook stond als leerling en dader. Ik haalde vroeger genoeg streken uit, maar dat is weer een verhaal apart. Nu had ik geen idee waarom. Al vrij snel werd duidelijk dat het om een man uit Zeeland ging. Het woord Whatsapp viel wederom en op dat moment viel bij mij het kwartje of euro of weet ik veel wat. 

Net schreef ik dat ik eindelijk mijn ruildienst wilde leveren maar gestopt ben met social media. We hadden contact via social media en zo deelde ze mij haar gegevens. Natuurlijk raakte ik die kwijt en vroeg aan mijn vriend om haar nummer.

“Hoi Vanessa (verzonnen naam), Josse hier.”

“Wat is je adres?”

“Ik heb nog wat voor je:)”

Ze kwam online, keek ernaar en ging weer offline. Later die middag volgde het telefoongesprek. Blijkbaar ging het om een oud nummer, wat weer opnieuw in gebruik was genomen, toevallig door een jongetje uit groep vijf. Het jochie zag mijn tekst, bezwete foto (na het hardlopen genomen) en liet het aan zijn vader zien. Vader besloot direct te handelen, mij voor pedofiel aan te zien en vol gas zijn kind in bescherming te nemen.

Volgende keer bel ik wel.

Het adres heb ik nog steeds niet. Dus Y. wanneer je dit leest, zoek even contact met me. 

En die onderbroek? Die mag nu weer in de was, want die is niet droog gebleven.


Lees meer:

Een stukje over de eerste schoolweek.

Een stukje over het gebruik van de mobiele telefoon.

Het stukje over de onderbroek.