Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

De natuurfotograaf

Op zolder komt hij een oude camera tegen; een apparaat met een flits dat er handmatig op geplaatst wordt. Het klikkende geluid van het terugdraaien na het schieten van een foto zorgt voor optimale concentratie wanneer hij het voorwerp voor zijn ogen plaatst.

‘Papa, ik ben verliefd. Ik heb het wonder van de natuur ontdekt en wil dat vastleggen.’
‘Zoon, volg je hart, leg vast waar je je goed bij voelt, alles gaat namelijk voorbij.’

Zijn vader drukt een rolletje in zijn hand en wenst hem succes. Ze heet Steffi en ze heeft verse pasta slierten als haar. Wanneer ze naar hem kijkt maakt zijn hart een sprongetje; hij is zo verliefd op haar, dat hij bereid is om zijn map voetbalplaatjes ervoor in te ruilen. Vol goede moed onderhandelt hij met zijn beste vriend, het broertje van zijn aanstaande. Maar er missen te veel belangrijke spelers, als zijn map vol is mag hij terugkomen.

Steffi’s wereld vol met paarden, groenharige trollen en Take That liedjes betreden is geen optie, Met zijn camera kruipt hij de bosjes in. Als een vogelaar houdt hij zijn geliefde in de gaten. Hij kijkt hoe ze fluit, vliegt en sierlijk over de toestellen van het speelplein danst.

Na een paar weken wachten (andere tijden) zijn de foto’s klaar en weet hij niet hoe snel hij op zijn kamer moet zijn. De deur op slot, het licht aan. Uit het mapje verschijnen vijf foto’s met in de verte wat bewegende kinderen, of te wel vlekken. De camera verdwijnt weer op zolder, het einde van zijn carrière als natuurfotograaf begonnen.

Twee weken later ligt hij op een flinterdun matje in de slaapkamer van zijn vriend. Posters van Litmanen, Edwin van der Sar en Smurfenhouse bekleden de wanden. De wonderschone zus ligt in de kamer daarnaast. Het enige wat er tussen de twee staat is een wand van vijf centimeter. Als hij goed luistert hoort hij haar hart kloppen. Haar ritme wiegt hem bijna in slaap. Alleen slapen is niet stoer, dus de mannen zijn nog tot laat aan het kletsen. Of eigenlijk aan het onderhandelen.

‘Slaapt ze al?’
‘Heb je van de Sar al bij Ajax geplakt? Dan kijk ik voor je.’
‘Nee, ik heb wel Ed de Goeij van Feyenoord.’

Zuchtend loopt zijn vriend de kamer uit en vraagt namens de belangstellende zijn zus om verkering.

‘Nee,oprotten, ik wil slapen.’
‘Oké welterusten.’

Zij gooide die nacht zijn hart uit het raam. De hond van de buren likte eraan en de vuilniswagen reed er de volgende ochtend overheen. Hij leerde belangrijke lessen: slapende vrouwen laat je met rust en Ed de Goeij is een lul.

Helaas zei ze de volgende ochtend en de vijf keer daarna ook geen ja. Pas toen hij een ander vond, kon hij haar loslaten. En dat beste mensen is het beste middel tegen liefdesverdriet. Onbeantwoorde liefde vervang je voor (nog meer) liefde. Puppy dood? Geef je kind een panda. Voor hem was dit haast onmogelijk. Toch deed hij pogingen zich groot te houden. Maar daar prikte iedereen doorheen. De dag dat hij een panda mee naar school nam werd dat duidelijk.

En nu? Nu is hij gelukkig. Na vele keren zijn hart door de blender, vond hij haar dan toch. Het is geen Steffi, maar ze kookt graag, houdt van appelmoes en speelt graag in natuurfilms.

Ik schreef ooit een stukje over appelmoes. Het staat in mijn verhalenbundel. En er ontstond een nieuwe Instagram account. Kijk maar even, dat vind ik leuk.