Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Haast in de laatste week

Deze week reis ik met de trein. Iedere ochtend gaat de wekker op een ander tijdstip en dit vind ik steeds erg ongeloofwaardig klinken. Het wordt keer op keer een race tegen de klok, en dat terwijl ik vaak predik, dat tijd ons meest kostbare bezit is.

Het is warm buiten. Ik besluit mijn lange broek te verwisselen door een korte. Het hele schooljaar doe ik dat niet, de laatste week mag dat in ene wel. Beneden ben ik dankbaar voor mijn voorbereidingen van de avond daarvoor. Het knopje van het koffiezetapparaat gaat om en ik blend de ingrediënten in de maatbeker tot een groene smoothie. Dit is dezelfde smoothie waar kinderen altijd van walgen wanneer ik het in de klas nuttig. Dan plaag ik ze en zeg ik dat het smurfensnot is en wanneer ze niet luisteren ze het voor straf moeten opdrinken.

Het is aangenaam om te fietsen terwijl de rest van de wereld nog langzaamaan doet. Mijn lijf actief in de vroege ochtend, geeft mij de hele dag energie. De koffie ook trouwens. Alleen dat haastige gevoel hoeft er niet bij. Onderweg kom ik een meisje tegen. Ze draagt een koptelefoon, warme kleding en zwalkt alsof ze een spelletje speelt met de tijd, alsof het woord haast nog niet in haar vocabulaire voorkomt.

‘Hoi Q!’ roep ik.
‘Hoi Meester!’
‘Gaat alles goed?’ vraag ik haar, waarna ik een auto ontwijk.
’Ja!’

Ik denk terug aan de momenten dat ik haar les gaf. Ze is nog maar kort in Nederland en kent inderdaad het woord haast niet; toen niet, nu nog steeds niet. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht, onze korte vreugdevolle ontmoeting doet mij goed.

Daarna kijk ik minder blij. Ze noemde mij meester. Voor hoe lang ben ik nog een meester? Ben ik dat eigenlijk wel? In dit geval is zij mijn juf. Ik leerde dat haasten een woord is dat ik liever niet begrijp.

Ik wou nog zeggen: ‘Ik ben straks geen meester meer, ik ga een nieuw avontuur starten.’ Maar dat deed ik niet. In de trein kijk ik naar mijn buurman, de zweetdruppels lopen over zijn voorhoofd. Beiden zitten we nat van het haasten in de trein.

Dit soort stukjes op de mail? Je kunt je hier aanmelden.