Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

De kotsfabriek

Deze dagen runnen wij een wasserette en is wassen naast verschonen een dagtaak geworden. Een buikgriepvirus heeft onze dochters geveld. Ze liggen futloos en verlaten op de bank. Netflix draait overuren en de liters kots, diarree en tranen vliegen ons om de oren. Kilo's was, liters schoonmaakmiddel, water, beschuit en banaan zijn de onderwerpen van de zinnen die we deze week spreken.

Vrijdag ben ik op de opleiding en praten we over het aangeboren afweersysteem van de mens. Dit hele systeem is er om jouw lijf te verdedigen tegen mogelijke bedreigingen. Koorts is een manier van het lichaam om de boel te reinigen. Wanneer je ziek wordt mag je dat voortaan zien als een reinigingskuur, gratis en voor niets. 

Ik kom thuis van de studie (laat) en slaap naast de oudste. Na ja, slapen, dat niet, eerder waakzaam dromen. als een wachter, hopend de komende lading spuug te vangen. Zoals dat spelletje dat je vroeger op een stoffige fancy fair speelde. Je betaalde vijftig cent en probeerde de stokken die naar beneden vielen te vangen. Natuurlijk faalde je keihard (want falen hoort bij kinderen) en kreeg je voor straf een emmer kots over je heen.

Dat laatste heb ik verzonnen, het past binnen de context van dit verhaal en maakt het interessanter om te lezen. 

Talloze keren hebben we de behoefte de meiden een pijnstiller of een ander kalmerend middel te geven. Alleen wanneer we bijna tot dat punt komen is er alweer een lading verteerd voedsel, slijm en later enkel nog bleekselderijgroenkleurig gal dat daar een stokje voor steekt. 

De behoefte om een kalmerend middel te geven zit diep. Je wilt dat de kinderen het minder zwaar hebben. Daarnaast is het hedendaags de manier van ziekte behandelen. Als je ziek bent neem je iets en dan word je beter. De oorzaak van het probleem wordt onderdrukt en komt later waarschijnlijk op een andere manier terug. Ikzelf zie het enkel nu, mede door de studie, anders. 

Dit keer kiezen we voor de langere termijn oplossing. We stoppen er niks tussen en vertrouwen op de innerlijke kracht van de meiden. Het wordt een hardnekkige, grondige schoonmaak sessie en wij zijn naast ouders, geliefden, slaven, dus ook wasserette-medewerkers geworden. 

Op het moment dat alle lakens vies zijn en er nog één enkel fleecedeken tot onze beschikking is begeeft de droger het. Even een moment van paniek, maar dan is daar alweer een lading kots dat ons de kans niet geeft om in paniek te blijven. Wat is kots toch een handig heerlijk warm smeersel. Wellicht kan ik hier wel patent op aanvragen, aangezien ik nu toch voor ondernemertje speel. Ik zeul met tassen beddengoed door de regenachtige straten, om ouderwets de was bij pap en mam te dumpen.

De volgende ochtend danst de oudste door de kamer. We spelen binnen tennis, doen yoga en laten scheten die eindelijk geen remsporen achterlaten. Ik ben trots op haar en op ons besluit. Haar lichaam heeft zichzelf geheeld, zonder hulp van buitenaf, En wij zijn nog wat dichterbij elkaar gekomen. Want dat is het wel. 

De momenten dat je zorgt zonder gedachten, op de automatische piloot, die zijn helend.

Lees meer:

Een stukje over verzet, acceptatie en verlichting.

Een stukje over een cowboyfilm en een kwade peuter.

Een stukje over hoe wij omgaan met de burnout van mijn vrouw.