Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Het boekenbal is geopend

Het boekenbal is geopend. Thema, natuur. Thuis zit een onuitgenodigde schrijver op de bank met een zak groentechips op zijn harige buik. Het ligt erbij als een verlaten moestuin met een rupsenplaag. Er ligt een witte multomap gevuld met een schrijfcursus open op tafel. Op tv verschijnen verschillende woordenkunstenaars op het beeldscherm. Om de monomanie wat betreft het schrijverschap te doden, stopt hij al zijn pennen in de blender.

Schrijven is een pijnlijk proces, zoals het leven dat ook kan zijn. Hij haat het, en soms ook niet. Alsof je met je nieuwe verkering naar de tandarts gaat als afspraakje. Het voelt heel dubbel. Probeer maar eens wat zinnigs te zeggen terwijl je hele mond verdoofd is, laat staan beffen.

Het schrijven neemt je in de maling, houdt je voor de gek en kots je uit, soms zo hard dat er gaten in de vloer ontstaan.

‘’Sorry (beneden) buurvrouw, ik laat het niet nog een keer gebeuren.’’ zegt de schrijver terwijl hij de stukjes woorden weer terug slikt, uit zijn baard wegveegt en zich het zieligste persoon ter wereld voelt.

Niets is zieliger dan de zieke man.

Maar toch, wanneer er weer een paar positieve reacties zijn kant op komen, er tien likes en twee hartjes op Facebook verschijnen, begint het spel der woorden weer opnieuw en denkt schrijver al weer snel op de troon te klimmen van literair wonderland.

Gaten in de vloer gekotst, zielen worden binnenstebuiten gekeerd. Op zoek zijn naar titels terwijl er nog geen woorden op papier staan. Ego strelende beloften die gemaakt worden aan het brein van een onzekere, beginnende taalgebruiker. Het is een innerlijk gevecht waarbij er alleen maar een verliezer kan winnen.

Hij zapt van NPO 1 Live op het boekenbal, naar Babytv, naar Playboychannel, naar Eurosport.Er is een bokswedstrijd gaande, twee bezwete posturen stappen in de ring. Hij kijkt toe, staat op het punt in te grijpen maar geniet nog even van de sensatie.

Ego staat in de ring en geeft een dreun in het gezicht van Zelfbeeld.

‘’ Ik heb al een paar keer meerdere likes gehad, ik ben de beste, ik kan het, ik heb al twaalf boektitels bedacht, stond ooit in de Libelle en stop pas wanneer ik ook wijn mag komen drinken op het bal.’’

Zelfbeeld komt bij van de vuistslag en voelt de woede als een fluitketel zijn lijf verlaten.

‘’ Hier, deze voor je, achterlijke analfabeet. De laatste keer dat je met woorden van enige klasse in contact kwam, schreef je over van uitreksels.com, toen je de verplichte verslagen moest schrijven van je boekenlijst. Je had toen nog minder haar op je zak als Alberto Tan op zijn hoofd.

BAM, Een uppercut recht op de stoppelloze kin van Ego.

Dus kom nou niet doen alsof je schreivertje bent. Je weet niet eens hoe je het spelt. Je dochter van twee heeft een grotere woordenschat. Het enige wat je doet is janken in een hoek, je bent ezelsoren onwaardig, familie verslagen schrijven en je eigen boek kopen. Jij bent nog zieliger dan mr. Bean tijdens kerstmis.’’

Ego valt met een dreun op de grond. Er draaien geen sterretjes maar letters boven zijn hoofd.

7,8,9…

Voor de tiende tel krabbelt Ego overeind. Hij ziet eruit als een banaan in een broodtrommel, beurs, maar nog intact.

‘’Mijn vader en moeder vinden mijn teksten geweldig.  Ze hebben al meerdere keren gehuild en mijn vrouw wil ook mijn boek kopen. Daarnaast, het enige wat je als schrijver hoeft te doen zijn woorden op papier plaatsen en alcohol in je lijf stoppen. Dat kunnen we allemaal. Jij mislukte moederkoeketende kinderlokker. Ik hoop dat je bij je volgende geboorte op een stenen vloer valt.’’

Zelfbeeld grijpt naar zijn teelballen en rolt over de grond. De bel gaat. Ego trekt zijn nette kleding aan, koopt een fles wijn bij de Aldi en schrijft zich een weg richting het boekenbal.

Op de sofa, kijkt de schrijver dromerig naar het scherm. Hij neemt een slok van zijn gemalen pennensmoothie. De inkt stijgt naar het hoofd. Zijn ogen worden zwaar en dan schets zijn dronken verbeelding een film op het zwarte scherm.

 Hij ziet zichzelf voor heel even op het boekenbal. Zijn nieuwe boek is bij hem, voorzien van een kaft, een titel, paginanummers, een boekenlegger, ezelsoren, handtekeningen en een isbn nummer, dat allemaal, het enige dat er ontbreekt...

inhoud.

Ondertussen is er een boek zonder inhoud verschenen. Het poëziealbum van een schatzoeker, memories van een vader, meester en idealist. Je kunt het hier bestellen.