Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Be like water, Kuna mithl alma

Vorig weekend is er iemand geweest die een grote vergissing heeft begaan. Mensen van het leven beroven is niet aan ons besteed, dat is niet onze taak. De man riep ook nog iets wat aan een bepaald geloof gekoppeld kan worden.

En als gevolg gebeurde dit ook in de media. Mensen zijn bang en roepen van alles. Leden van de rechtse politieke partijen roepen het hardst. Vallen er soms stemmen te winnen? Natuurlijk gebeurt dit ook aan de linkerkant. 

Het lijkt mij slimmer om dit anders aan te pakken. De reporters die het in de kranten verwerken; die geven het aandacht, en wat je aandacht geeft groeit.Wanneer je vuur wilt bestrijden, gebruik je geen brandstof. Vuur met vuur bestrijden is niet de oplossing. 

Nee, in dit soort gevallen hoor je geen andere kant op te kijken en te doen alsof je neus bloedt. Wat we dan horen te doen is óók lastig. Misschien hebben we wel water nodig. Het de media in blazen, maakt het van kwaad tot erger.

Al die media aandacht vergroot het verhaal. Het is nu net alsof er veel mensen zijn die vanwege geloofsovertuigingen mensenlevens roven. Terwijl het maar om een heel klein percentage gaat. Deze mensen horen achter slot en grendel. Laat dat duidelijk zijn.

Alleen waarom gaat er zoveel aandacht naar het negatieve?

We kunnen het ook omdraaien.

We kunnen ook onze aandacht richting op al die andere mensen. Zij die een bepaalde geloofsovertuiging hebben en geen moorden plegen, gewoon boodschappen doen bij de supermarkt, eten, drinken en de wc bezoeken.

Zo luisterde ik naar Guru Singh - een yogi uit Amerika - en die zei iets interessants. Wat ongeveer overeenkomt met het volgende: Kijk naar Amerika. Daar is president Trump aan de macht. Ongeveer zesenveertig procent van de bevolking ging naar de stembus, waarvan net aan de helft (hier zijn de meningen over verdeeld) voor Trump gekozen heeft. Dit is nog minder dan vijfentwintig procent van het land.

Wil je verandering zien? Richt dan je aandacht op de vijfenzeventig procent. 

Deze manier van denken gaat ons helpen. Dit kunnen wij ook doen. Laten we aandacht geven aan al die lieve mensen die wel weten hoe het hoort.

Wij ontvingen een brief, daarin stond: Binnenkort komen er vluchtelingen bij u in de straat wonen. Dit is toch vreemd? Ik heb nog nooit een brief gekregen wanneer er iemand anders in de buurt komt wonen. Wat wil de overheid bereiken door deze brief onze kant op te sturen? Dit kan zorgen voor argwaan en voor wantrouwen. 

Ik ga je wat verklappen. Deze mensen zijn fantastisch. Ze ademen, eten, spelen, lezen en slapen net zoals andere mensen. Sterker nog, ik heb met puur toeval één van de kinderen in de klas gehad. Een getraumatiseerde jongen, die niet op mijn woorden zat te wachten, maar desondanks iedere dag met een glimlach naar school kwam.

Het geschreeuw in de media en de brief die wij ontvangen, dit maakt mij zorgen. Het wordt tijd dat het nieuws aandacht besteedt aan onze nieuwe buren. Wat is hun verhaal? Laten we daar benieuwd naar zijn. Laten we ons aandacht richten op het grootste percentage van de bevolking, de mensen die wel weten hoe het hoort. Denk je echt dat zij zomaar hun land en huis verlaten hebben om hier de boel te gaan verzieken?

Ik weiger om het vuur groter te maken. Ik kies voor water. Door andere keuzes te maken dan de verhalen die viral gaan op social media. Water is een prachtige metafoor. Bruce Lee zei het al:

“You must be shapeless, formless, like water. When you pour water in a cup, it becomes the cup. When you pour water in a bottle, it becomes the bottle. When you pour water in a teapot, it becomes the teapot. Water can drip and it can crash. Become like water my friend.”

Er zit zoveel kracht in water. Kijk naar wat er allemaal goed gaat in de wereld. Iedere dag heeft ons iets te brengen. Er gebeurt dagelijks iets moois. Wellicht zijn ze wel triviaal, maar juist de kleinere dingen verdienen aandacht. Hetgeen wat we als ‘normaal’ beschouwen horen we te vieren.

Zo drink ik een kopje thee (water) en voel ik, hoe ik het water word. Bij de volgende theepot, nodig ik mijn buren uit. Dan drinken we thee en luister ik naar hun verhaal.

Ik schrijf deze stukjes zonder opdrachtgever. Mocht je mij willen steunen dan kan dat hier1 juni komt er een boek uit: Het poëziealbum van een schatzoeker, memories van een vader, meester en idealist. Je kunt je aanmelden voor mijn mailing. Dan krijg je ook de stukjes op de mail (als eerste).

Ben je een vergissing tegengekomen? Ik stel het op prijs wanneer je mij dit meldt.

Delen = lief