Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Afleiding

Ik doe pogingen de spieren in mijn lijf te laten groeien en raak zowel geïnspireerd als getranspireerd. Af en toe lijkt mijn spiegelbeeld op dat van een filmster en ervaar ik tevredenheid, wat een lekker gevoel is, dus kijk ik nogmaals, maar dan is de ervaring weer anders waardoor ik in een spiegelkijkloop terecht kom.

Ondertussen spreekt de stem van Guru Singh in mijn oren en voed ik mijn brein met zinvolle informatie. Dit keer gaat het over bewust opvoeden, social media en algemene opvoedtips – voor zolang die bestaan.

Terwijl ik in de spiegel naar iemand anders spiegelbeeld kijk zie ik dat hij ook verdwaald is in de loop. Dit splijt mijn gevoel in tweeën. Aan de ene kant is daar erkenning, aan de andere kant zijn er zorgen. Wat zijn we toch aan het doen? Wat is dit voor egotripperij? Maar dan kijk ik weer naar mijn minimaal opgepompte spiertjes en vind dit blijkbaar tof om te doen, dus wat maakt het ook uit.

Het gebrabbel in mijn oren gaat verder. "Als ouder verzetten tegen social media heeft geen zin." Predikt Guru. "Dit omdat de tijd waarin we nu leven nog maar het begin is van de smartphonerevolutie. We kunnen dus veel beter een voorbeeld geven, hoe het beste om te gaan met zoiets als social media. Plan bijvoorbeeld schermvrije momenten in." Ik druk op pauze en schrijf dit voorstel in mijn notities.

Wanneer ik bijna klaar ben met de workout en ik nog één keer naar mijn weerspiegeling gluur, daalt er een gedachte in mijn hele hebben en zijn. Ondanks alles wat zich in mijn leven speelt, ben ik toch nog zoekende.Ik ben niets meer dan een bij, dat zijn geliefde nectar zoekt maar niet doorheeft dat het al die tijd al aan zijn pootjes hangt.

Ik zoek naar iets dat buiten mijzelf geplaatst wordt, een goedkeuring van een uitgeverij, een schouderklopje van een groot schrijver, een knuffel van Marianne Thieme, of naar een spiegelbeeld dat het zoekende gevoel ontneemt.

Er zijn dagen dat ik schrijf om het schrijven en er zijn dagen dat ik schrijf voor social media. Die dagen word ik gekaapt door ongeduldigheid en neemt kapitein Onzekerheid het roer over, pas als het schip kapseist ontwaak ik uit deze tijdrovende en vooral frustrerende toestand. Wat voor dag is dit?

Ik kom onder de douche vandaan en droog mij met de handdoek van een paar dagen geleden. Het ruikt naar een oude voetbalkantine. Ik kleed mij aan, zet mijn koptelefoon op en kijk nog één keer in de spiegel. Het is mij nog steeds niet duidelijk. Moet ik dan maar stoppen met zoeken?

Ik druk op play en het gesprek gaat verder. Genoeg afleiding om deze vraag te negeren. Eenmaal thuis speel ik dat ik vader ben en de opleiding homeopathie volg.


Lees meer:

Een stukje over de zoektocht van Zuckerberg.

Een stukje over verdwalen op zee.

Een stukje over het eten van insecten.