Willem Meester

Valt, staat op, leert en deelt. 

Waarom het belangrijk is om vragen te stellen

Stel dat iemand jou vraagt, wie ben jij? Hoe geef jij dan antwoord? Ik stel mijzelf deze vraag steeds vaker. Het is logisch dat ik in de war raak, aangezien ik onder een andere naam schrijf. Google en Wikipedia geven mij niet de juiste antwoorden. 

Ik hoef niet steeds te lezen dat ik de populairste blogger ben, al talloze prijzen gewonnen heb, meerdere keren ben genomineerd voor knapste man van de lage landen. Nee, dat zijn niet de antwoorden waar ik naar op zoek ben. Dat weet ik al lang genoeg en is niet de reden waarom ik vaak een onrust in mij heb. Daarnaast ben ik perfectionist, onrustionist (zelf verzonnen) en egoïst. Dat maakt het nog een grotere uitdaging. 

Op zoek gaan

Het is wel iets waarvan ik weet dat ik niet de enige ben. Veel mensen zijn bezig met deze ontdekkingsreis die het leven ons biedt. Er zijn niet voor niets duizenden persoonlijkheidstesten waar we soms nog geld voor betalen ook. 

Vroeger was mijn favoriete spelletje: Wie ben ik? Toen was het simpel, het spel bepaalde wie jij was en dan hoefde je daar niet langer over na te denken. Dat bood rust. Bill was trouwens mijn favoriet. Met zijn kale kop en perfecte sik was hij makkelijk te raden. 

Toch wanneer ik daar aan terugdenk, waren er al momenten dat ik mij af vroeg hoe ik later zelf zou zijn. Nu ben ik 32 jaar en lijk ik op een kruising tussen Charles en Susan en ben ik nog steeds bezig met hetzelfde spelletje.

Een kruising tussen Charles en Susan ja..

Dat het spelletje bepaalde wie je was, maakte het makkelijk om te spelen. Als we nu niet oppassen bepaalt de media wie we zijn. Op tv of op internet zien we namelijk hoe we eruit horen te zien, wat cool is om te zeggen, welke kleding er hot is en welke apparaten je niet kunt missen.

Ga je hier te veel in mee, laat je hierdoor je leven leiden of lijden, raak je jezelf alleen maar meer kwijt. Jij bent zelf degene die zijn weg bepaald. De weg kan voor je worden uitgestippeld maar jij en ik zijn degene die deze moeten bewandelen.

Vraag en antwoord

De vraag en het antwoord komen niet in één keer kant en klaar in een envelop op je deurmat vallen. Dit is iets wat je met vallen en opstaan zult gaan ervaren. Voor de één een levenswerk, voor de ander iets wat al eerder komt. 

Het houdt ons bezig. Daarom hebben we overvolle agenda's. Veel van deze agenda's zijn gevuld met bezigheden die te maken hebben met de vraag en het antwoord.

Waarom ga je anders een meditatiecursus van 11 dagen volgen waarin je geen woord met elkaar mag wisselen en veel te weinig te eten krijgt? Of waarom ga je anders in je vrije weekend vrijwilligerswerk doen, of sta je om half zeven al in de sportschool, of besluit je om een maand geen suiker te eten of om een cursus kleding vouwen voor experts te volgen? 

Dit zijn allemaal activiteiten waarin je op zoek bent naar iets. Je wilt een antwoord vinden. Het antwoord op de vraag:

Wat heeft het leven ons te bieden?

Ik denk dat de vraag en het antwoord niet buiten ons zelf gevonden kan worden. Een mooie auto, of een groot huis is niet hetgeen waardoor bij mij de onrust verdwijnt. Soms betrap ik mijzelf op dit soort wensen, maar weet dan al snel genoeg dat dit niet is waar ik echt naar verlang. 

Het gevoel niks meer te moeten, tevreden te zijn met het huidige moment, alles accepteren zoals het moet zijn, weten, echt weten dat alles maar tijdelijk is, voorbij gaat, weer komt en weer gaat.

Dat is genoeg. 

Dan vind ik rust en ware vrede.

Hier ga ik mee aan de slag. 

Oh, mocht iemand het antwoord gevonden hebben, contact me het dan even, Facebook kan ook natuurlijk.