Willem Meester

Valt, staat op, leert en deelt. 

Naakt zaken doen

Geestdriftig verplaatsen de voeten van de naakte man zich over het zand. De zee slaat haar krachtige golven tegen zijn enkels. Met het enthousiasme vergelijkbaar van een ouder die zich heeft opgegeven voor de avondvierdaagse, loopt hij harder dan normaal.

Hij draagt een zwarte leren aktetas over zijn rechterschouder. Bij iedere voetstap laat hij een afdruk achter in het zand, de een dieper dan de ander, de rest van zijn lijf deint mee.

Verderop komt er een man van middelbare leeftijd zijn kant opgelopen. Ook naakt. Hij heeft een tattoo met de tekst, mother i did my homework op zijn billen staan. Hij zit duidelijk wat strakker in zijn vel, want de tekst is nog goed te lezen.  

De zee heeft geen benul van deze naakte ontmoeting die er voor haar neus plaatsvindt, anders had ze zich wel teruggetrokken, dan was ze van vloed naar eb gegaan.

‘’Fuck die 6 uur er tussen, ik smeer hem.’’

Op het moment dat de mannen elkaar treffen schudden ze elkaar de hand. De wat grotere man met de aktetas geeft zijn makker een schouderklopje. Zijn geslachtsdeel hangt er als een dood zeepaardje ongeïnteresseerd bij.

Ze praten enthousiast. Het lijkt een zakelijk gesprek te zijn, want de man tovert wat papieren tevoorschijn uit de aktetas. Er worden wat handtekeningen gezet.. Waarschijnlijk gaat het over het opstarten van een nieuwe kledinglijn.

Een eerlijkere manier van zakendoen lijkt haast onmogelijk. Je kunt je op deze manier nergens achter schuilen, je dient je helemaal bloot te geven, je kunt er duidelijk geen doekjes om winden.

Wellicht wat voor de regering wanneer ze een akkoord sluiten om de luchtvervuiling in Nederland tegen te gaan.

Verder op het strand ligt een blauwe kwal, als een kapitein zonder schip, moedeloos alleen. Hij is aangespoeld en heeft zich overgegeven aan zijn lot. Een gruwelijke langzame dood staat hem te wachten. Af en toe hangt er een knalrood hoofd boven hem, of prikt er een kind met een stok in zijn kloten.

Alleen deze kwal doet het anders. Hij besluit om er nog een feestje van te maken.

‘Wanneer ik dan toch niet meer richting de zee ga, kan ik net zo goed genieten.'

Hij spreidt zijn tentakels en laat de zonnestralen zijn glibberige lijf verwennen.

Op de achtergrond rent er een surfer het water in. Met een paar soepele bewegingen peddelt hij zich richting de golven. Al vrij snel waait de wind door zijn natte haren, raken zijn handen en board het water. Als een kunstenaar die zijn kwast op een nieuw doek hanteert, zo schildert deze surfer de zee, zo gebruik hij zijn plank als kwast en geeft hij vorm aan de golven.

De naakte zakenmannen zijn verder gelopen. Ze zijn enthousiast in gesprek en voelen zich beiden gehoord. Op het moment dat ze de deal willen sluiten, stapt de kleine van de twee op de kop van de genietende kwal. Hij verliest zijn balans, zijn lijf trilt als een verse drilpudding en hij glijdt onderuit.

Zijn toekomstige partner kijkt met open mond toe. Eenmaal op het zand geland is er een kort moment van stilte. De zee, de surfer, de kwal en het duo, iedereen is stil.

Op het moment dat de mannen elkaar aankijken barsten ze in lachen uit en breken ze de stilte.

De genietende kwal weet niet wat hem overkomt. Dit overtreft zijn stoutste dromen. Hij had nog nooit een wezen aan het lachen gemaakt, laat staan twee!

Nu kan hij tevreden sterven. Hij besluit dat het genoeg is. Nog één keer zou hij zijn tentakels gebruiken, dit keer om zijn eigen doodvonnis te tekenen. Hij tilt ze één voor één omhoog en plaats ze op zijn hoofd. Hij haalt nog één keer diep adem,

‘daar gaan we,’

hij staat op het punt om zichzelf te elektrocuteren.

Maar op dat moment gebeurt er iets wonderlijks. Als dank voor het geweldige lach moment tillen de naakte zakenmannen de kwal omhoog. De kwal voelt zich verplaatst worden. Ze lopen richting zee, richting de surfer.

De kwal dacht dat hij zijn geliefde zee nooit meer zou zien. De tranen biggelen over zijn tentakels. De mannen laten de kwal langzaam zakken in het witte sop van de bruisende zee.

Al vrij snel voelt de kwal zich weer gewichtloos. De zee groet hem en geeft hem een vriendelijke spoeling. De onderstroom neemt hem mee en de kwal is in zijn element.

Ze zijn allemaal in hun element.

De naakte mannen, de kwal, de zee en de surfer, genietend van de natuur in zijn puurste vorm.

Nieuwsbrief.