Willem Meester

Schrijft over hoe je in drukke tijden een waardevol leven kunt leiden

Praktijkverhaal van een kind

Moeders,

hier een brief van een van jullie kinderen.

Naar een jarenlange studie ben ik tot de conclusie gekomen dat jullie er toe doen. Het scheppen van kinderen; een wonder van de natuur, is iets magisch.Hier zijn jullie met een klein beetje hulp van ons toe in staat.

Jullie begrijpen de wetten van de natuur, waardoor er een magnetisch veld van liefde om jullie heen hangt. Kinderen van jong en oud worden onherroepelijk naar jullie toe getrokken.

Iets wat wij mannen nooit echt zullen begrijpen. Wij zijn bezig met een stukje grond, hoeveel we daar op kunnen bouwen en of daar dan studio sport gekeken kan worden.

Hoe verklaar je anders dat de tranen die onze kinderen vormen niet te drogen zijn door de man?

Moeders kunnen dit wel. Jullie aanwezigheid valt over het huis als een deken van rust. Wanneer de tranen niet te stoppen zijn en het bad bijna overloopt zijn jullie de stop. Een spons die het verdriet op zich neemt en de troost boven ons uitwringd.

Dit gaat automatisch. Metafysische krachten stromen al eeuwen door jullie aderen. Toen we nog vochten met dinosaurussen en onze billen afveegde met stukken rots, waren jullie al moeder.

Jullie zijn, bijzonder, prachtig en krachtig.

Wanneer jullie je zorgen maken dan is dit op een moment wanneer niemand anders dat ziet. Jullie zijn dan scherper afgesteld op de frequenties van onze wonders.

Wanneer ik bij mijn mama thuis kom, ervaar ik dit. Zij begrijpt mij eerder dan dat ik dat zelf doe. Dan prikt ze door mij heen, zonder dat ze me laat knappen.

Ik heb niets anders dan respect.

Daarom ga ik op mijn knieën en maak ik een buiging zo diep dat menig Yogi er nog wat van kan leren. En bedank ik de natuur voor het creeën van de vrouw.

Want zeg nou eerlijk, wij mannen doen ook maar wat en zouden geen seconde zonder jullie overleven.

Niks meer missen? klik hier.