Willem Meester

Valt, staat op, leert en deelt. 

Het mes snijdt aan twee kanten

Het is 12.30 uur en ik trek de koelkast voor de 38ste keer open. Ik staar naar veganistisch voedsel, twee Texelse biertjes en een avocado welke net zo snel als Michael Jackson van kleur veranderd is.

Het is weekend en mijn lieve vrouw slooft zich straks ergens uit op een werkvloer. Dit heeft ze nodig en dat gun ik haar.

Ik weet dat ik straks alleen ga genieten van mijn twee prachtige dochters. Toch laat ik de gedachten toe, dat ik de momenten wanneer ik de totale verantwoordelijkheid alleen draag als een opgave zie.

Tenminste, op de weg er naar toe, dan kijk ik nog veel vaker op mijn telefoon, dan doe ik nog veel meer wat mij uit het moment haalt. Eenmaal met de meiden kom ik erachter dat dit keer op keer geen helpende gedachten zijn.

Vluchten in plaats van omarmen, vechten in plaats van lief zijn. Je emoties verwelkomen in plaats van wegstoppen. Het net zoals de Boeddha doen. Nodig je kwade geesten uit voor een kopje thee.

Heb lief.

Het moment

Het mes snijdt aan twee kanten een stuk groenten in tweeën, in vieren en in achten. De pannen staan op het vuur en op de achtergrond hoor ik het geluid van een kikker en brabbelende geluidjes van een tevreden baby.

''KWAAK!
Kikker!''
''Ja! Een kikker Stella.''

Dit is haar favoriete dier om na te spelen. In mijn vakantie gaan we niet naar Artis maar toveren we het huis om in een dierentuin. Zij is de kikker, ik de leeuw, slang, kameel, boom, tijger, kat, hond en nog een paar dieren die ook in de yogales voorkomen.

Wat ze niet doorheeft en voor mij daardoor extra genieten, is dat ze zo nu en dan een yogahouding van mij overneemt.

Het eten staat op tafel, de jongste speelt in de box, moeders aan het werk en wij zitten tegenover elkaar.

Een vegan dinner for two.

Nog voordat ik wat op de tortilla kan verspreiden heeft ze als een leeuw die een prooi verslindt de tortilla aan stukken gescheurd. Uiteindelijk eet ze ook haar groente, bonen en kikkererwten. Ze vist er een kikkererwt tussenuit.

''Dat is een kikkererwt'', zeg ik.
''KWAAK!''
''Ja kwaak Stella.''

Ik lach. Rosie, doet mij na en tovert een glimlach op haar gezicht. Al die peulvruchten slaan op ons darmen. Ik laat een scheet. Stella laat een scheet. We kijken elkaar aan.

''Doei poep!'', zegt ze en daarna lachen we..

Deze momenten zijn goud waard.

Vluchten

Ik geef ze een plek op mijn harde schijf, welke steeds voller lijkt te raken deze dagen, want terwijl ik intens van deze momenten geniet, het vluchten is nog niet gevlucht. 

Dit doe ik ook wanneer mijn jongste dochter ontroostbaar lijkt te zijn, wanneer ze niet kan slapen van de krampjes in haar darmen, andere krampjes dan die van ons.

Die momenten vind ik zo heftig, dan wil ik ook uit het moment. Dan kijk ik op Whatsapp terwijl ik dat 30 seconde geleden ook al deed, dan ben ik in staat om mijn vrouw te bellen op haar werk, of laat ik allerlei negatieve gedachten toe in mijn hoofd.

Dan wil ik wel naar het festival in de stad, bier drinken met mijn maten en even geen verantwoordelijkheid. 

Alleen.. geen oppas en ging de interne strijd verder. Dit kon ik pas accepteren toen het huilen overging in gillen.

Al mijn acties om mij uit het moment te willen halen, waren direct vertrokken. Ik dook als een schoonzwemmer in het moment en er was niemand die mij weg zou halen bij dit meisje met zoveel buikpijn. 

Vrij snel na dit intense moment, toen ze eindelijk heerlijk sliep, werd ik boos op mijzelf omdat ik steeds zo afwezig was.

‘’Sukkel, met je zigeunersausharzes, wat ben je nou voor een vader. Hondenkop, met je pens als een ongebakken oliebol.
Waarom heb je dat zo bij je jongste? Je weet toch dat je je liefde niet kunt verdelen.

Gelukkig heb ik dit snel weten te stoppen, want dit spelletje heb ik te vaak gespeeld. Mijzelf af branden wanneer ik in mijn ogen een vergissing maak, zo kom je in een eindeloze cirkel van woede en ontevredenheid.

Ik ging steeds game over.

Ik raad dan ook iedereen aan hier anders mee om te gaan. Wanneer jij door hebt dat je een vergissing maakt, of iets gedaan hebt wat je achteraf niet zo fijn vond, wees dan trots op jezelf.

Wees blij met de herkenning.

Dan ben je enorm bewust, je hebt je eigen gedrag in de gaten en de emoties zijn dan niet meer de baas.

Dat is toch fantastisch!

Alleen dan kun je een andere weg inslaan en zul je succesvol zijn wanneer je volhoudt.

Dus wees lief voor jezelf en daardoor ook voor anderen.

Niks meer missen? klik hier.