Willem Meester

Schrijft over hoe je in drukke tijden een waardevol leven kunt leiden

Het dagboek van een loser

02:31 uur

Hij wordt wakker van een volle blaas. Tijdens het pissen gaat de gedachtefabriek open en draaien de werknemers overuren. Een gedachte als: ‘zo val ik nooit meer in slaap’ werkt het hardst. Dat is de werknemer van de maand.

Terwijl hij een slok water neemt, tovert hij een glimlach op zijn slaperige gezicht. Eentje die hem helpt herinneren dat die gedachten maar weinig voorstellen.

‘’Voor jou honderd anderen.’’

Hij lacht erom en valt heerlijk weer in slaap.

03.43 uur

Zijn jongste wonder maakt hem wakker met een soepel,  huilend geluid, als een sierlijke sirene. Het is het enige geluid dat hem wekt wat hij niet uit het raam wilt gooien. Hij komt de kamer binnen en ontvangt een cadeau. Zij geeft hem een glimlach dat ervoor zorgt dat de werknemers in de fabriek een lunchpauze houden.

Even geen aandacht aan de gedachten.

06.00 uur

De wekker gaat. Hij doet het raam open en gooit zijn telefoon naar buiten.

06.15 uur

Een glas water, wat yoga,vipassana meditatie en tijdens de meditatie, beelden van aardappelen met bloemkool en luie jachtpaarden..

07.25 uur

Tijd voor koffie. Na het drinken van dit heerlijke goedje, laat hij zijn kat Maarten uit aan een leren roze riem en pesten ze samen de hond van de buren. Zijn kat begint wild te miauwen. Gelukkig verstaat hij Maarten heel erg goed en dit is wat hij zei:

‘’Onhygiënische bal met haar!’’ Waarom hangen je ballen steeds zo in het zicht?’’.

08.00 uur

Hij maakt zijn vrouw wakker, zij is jarig. Hij geeft veel om haar en daarom geeft hij haar niks. In ieder geval geen materie. Ze gaan samen op pad, om ervaringen op te doen, om te leven.

Leven, geven en ontvangen.

11:30 uur

Terwijl zij nog even slaapt, kijkt hij What the health, zijn kiezen kauwen op een hamburger, de beelden en de boodschap dringen tot hem door. Hij slikt. Heel even denkt hij erover na om veganistisch te eten. Hij slikt zijn hamburger door en kijkt verder.

14.00 uur

Ze zijn in Amsterdam. Voor zich hangt een groot schilderij. Hij kijkt ernaar en snapt niet waarom hij hier zo lang op heeft gewacht. Nachten lang, op de wacht. Hij vond het geen pracht, dat is wat hij dacht.

15.00 uur

Nog steeds in het Rijksmuseum. Het is inderdaad een rijk museum. Rijk aan mensen met mobiele telefoons. Er wordt niet gekeken naar kunst, er wordt gekeken naar beelden van kunst via een scherm met heel vaak een hoofd van een selfieverslavende, selfiestickdragende massatoerist.

Hij neemt ze niks kwalijk. Al die zelfieportretten ook.

Nieuwste werk van van Gogh

Selfiesticks zijn de nieuwe kwasten. Razend snel resultaat alleen geen creativiteit, geen proces, geen weg er naar toe.

De maatschappij in een notendop.

15.30 uur

Zij bedenken een act voor in het museum.

‘’ Laten we een ouderwetse selfie maken. Dan maak ik van jou een portret terwijl jij voor de nachtwacht wacht.’’

Back to basics

16:00 uur

Ze hebben het helemaal gehad. Eigenlijk zaten ze er na drie schilderijen al doorheen. Toen was het op. Niet vanwege het gebrek aan kunst maar omdat het twee kunstanalfabeten zijn.

Ze kijken naar een selfie van van Gogh.

‘’Is dit de echte?’’

Hij denkt van wel, zij denkt van niet. 

‘’Dat hangt toch bij het van Gogh museum. Waarom zou hij dat hier hangen?”

Kunstzinnig

Kunst? Ja

Zinnig? Nee

17.00 uur.

Ze rijden langs de parade, een klein kunstig paradijs, maar gaan er niet naartoe. Ze hebben genoeg van kunst, ook van kleinkunst. Ze gaan naar huis.

Onderweg rijden ze de file in, het raam staat open. Naast hun rijdt een Opel Kadet in de kleur van een zeezieke smurf. Ook daar gaat het raam open. Ze luisteren naar elkaars muziek. De wielen draaien, de plaatjes draaien. 

DJ File American.

19.00 uur

Thuis op de bank met een kop soep. Zoekend op Netflix naar de perfecte serie, ze vinden het net niks en vallen in slaap.

Wat een heerlijke mislukte dag.

Perfectie is voor losers.

Niks meer missen? klik hier.