Willem Meester

Valt, staat op, leert en deelt. 

Ergernissen van Willem Meester

Verzamelwoede op de trap

In een huis van een startend gezin is er ontzettend veel om rekening mee te houden. Laat staan wanneer je samen met mij woont, dan is er nog meer om rekening mee te houden, aangezien ik het idee heb dat ik van adel ben.. Ieder heeft een persoonlijke handleiding en daar probeer je met elkaar uit te komen. We zijn net als vele anderen bezig met het weg doen van spullen, ook wel door populair Nederland ontspullen genoemd. Zo zijn er veel nutteloze voorwerpen in ons huis te vinden waarvan we niet weten wat we er mee moeten. Deze spullen worden dan niet opgeruimd maar verplaatst. Hier ben ik een kanjer in. Mijn vrouw kan er ook wat van en besluit de spullen waarvan ze echt niet weet wat ze ermee moet altijd op de trap neer te leggen. Ik Willem de derde, heb hier een hekel aan. Wat is een rode loper met heel veel troep erop? Dat klopt niet. Het stomme is dat die spulletjes, waar ik mij zo aan erger, ook door mij niet worden opgeruimd.

Openbaar in gesprek zijn

Mijn vrouw,dochter en ik lopen over straat. We praten over iets onbelangrijks en op dat moment komen we steeds dichterbij de mensen voor ons op het wandelpad. Zij lopen duidelijk langzamer dan ons. Ik vind het vervelend wanneer ik in gesprek ben met iemand en er iemand anders in de buurt komt. Ik stop dan, hoe onschuldig het onderwerp ook is, altijd met praten. Er ontstaat een soort kortsluiting in mijn hoofd waardoor ik niet meer verder kan praten. Ik wacht dan tot diegene uit de buurt is of ik besluit om sneller door te lopen, wat als gevolg heeft dat ik in mijn eentje loop en alsnog niet verder kan met praten.

De deur open houden voor iemand

Zo vind ik het ook vervelend dat ik mij vaak verplicht voel om de deur open te houden voor iemand. Soms kies ik ervoor om heel snel te gaan wandelen, het voelt dan alsof ik net ver genoeg van iemand verwijderd ben, waardoor ik mijzelf wijs maak dat het dan niet nodig is om beleefd de deur open te houden. Is er hier in het land van de meeste regels niet al een mooie wet voor bedacht? Wanneer ik ooit de politiek in ga, wil ik hier voor gaan strijden. Wetsvoorstel 231 sectie a door de heer Willem Meester van partij stemopmij:

Vanaf heden, wanneer je 482 cm van iemand afloopt met een snelheid van gemiddeld 6 km per uur hoef je geen deur open te houden voor diegene die achter je loopt

Dan kan je natuurlijk nog de pech hebben dat er net iemand op je af komt lopen. Tja, dan zit er niks anders op.

Of wat zeg je eigenlijk wanneer iemand anders voor jou de deur open houdt? De eerste keer zeg je netjes, bedankt. Wat nou, wanneer er nog drie deuren aankomen? Ik weet na de eerste keer al niet meer wat ik moet zeggen. Meestal pas ik dan één van mijn slimme trucjes toe. Ik doe net alsof ik iets heel interessant zie, waar mijn aandacht naar toe gaat. Zo liggen er in de sportschool tussen twee deuren in een stapel met magazines. Wanneer ik geen zin heb om een tweede keer bedankt te zeggen, doe ik net alsof ik één van die magazines wil lezen. Hierdoor loop ik minder dicht achter diegene en hoef ik geen dankjewel te zeggen voor een deur die voor mij wordt opengehouden. Probleem opgelost! Daarnaast zorg je ervoor dat diegene ook niet in ene versneld door de gang hoeft te lopen. Twee vliegen in één klap!

#stemopWillem

De wc bril

Jullie zullen het vast niet geloven maar eigenlijk ben ik de ideale man. Ik ben lief, ontzettend knap en ik doe altijd de bril omhoog wanneer ik er voor kies om een keer staand te plassen. Ik neem dan ook nog de moeite om op het moment dat ik heb doorgetrokken de bril weer naar beneden te plaatsen. Dit doe ik bewust niet eerder want dan heb je alsnog kans dat er druppels op de bril komen. Dus dames, voortaan is het handig dat jullie tijdens het doorspoelen even de moeite nemen om de bril omhoog te doen. Vergeet dan niet de bril weer naar beneden te doen. Want als wij mannen iets vervelend vinden is het wanneer we willen gaan zitten tijdens een toiletbezoek en we in een diep nat vochtig gat donderen. Dit gebeurt er namelijk wanneer je enthousiast wilt gaan zitten en de bril is nog omhoog. Het is alsof je met je billen in een gat van een wak terecht kont euh komt.

Lisa van het call center

" Je spreekt met Lisa, van de postcodelotterij!"
" Je spreekt met Willem, wat goed dat je belt Lisa."
" Ik wil u graag een mooie aanbieding doen meneer Willem, huh? Wat goed dat ik bel?"
" Ja Lisa, ik ben bezig met een blog over ergernissen en jij zorgt voor inspiratie."
" Oh, euh, nou dank u wel Meneer Willem"
" Geen dank Lisa."

Rode stoplichten

Het is soms fijn wanneer er een verkeerslicht op rood staat. Zeker wanneer ik met mijn gezin langs rijd en op deze manier zonder ongelukken de bestemming bereik. Echter zijn er ook rode verkeerslichten waar ik niet zo blij van wordt. Dat zijn van die verkeerslichten die volgens mij met een slecht humeur richting het werk zijn gegaan of al lang geen opknapbeurt gehad hebben want die lijken mij wel te treiteren. Het komt regelmatig voor dat ik alleen ben op de weg. Geen auto te bekennen. Ik kom aanrijden en het verkeerslicht staat op groen. Net wanneer ik besluit om geen vaart te minderen besluit dat vriendelijke verkeerslicht om van kleur te veranderen. Ik rem, kom net op tijd tot stilstand, mijn smoothie valt hierdoor van de passagiersstoel en belandt zonder deksel in mijn tas met schone kleding voor na het sporten, op dat moment springt het verkeerslicht op groen. Dank je wel rode hufter.

Ook best vervelend

Naaktslakken

Begrijp mij niet verkeerd, naaktslakken behoren tot mijn lievelingsdieren. Alleen erger ik mij aan één bepaalde gewoonte van ze. Wanneer de deuren op slot gaan in huize Meester lukt het deze prachtige slijmerige schepsels keer op keer weer om ongevraagd het huis binnen te treden. Zij zijn mij op deze manier iedere keer te slim af.

- Ok, ik geef net aan dat ik minder slim dan een naaktslak ben -

Gelukkig zijn ze nog niet zo geëvolueerd dat ze beseffen dat ze een slijmerig spoor achterlaten. Hiermee verraden ze zichzelf. In eerste instantie voelde ik mij vereerd. Wat gezellig, dat jullie langskomen en een kijkje komen nemen in de keuken. Wel had ik het idee dat ze dat volgende keer het wel even mochten vragen. Alleen wanneer ze ongevraagd aan de playstation gaan zitten en vervolgens ook nog een game daar op gespeeld hebben, gaat mij dat één stap of één slijm te ver. Hoe verklaar je anders die slijmsporen op de controller?

Drink- of yoghurt verpakkingen

Geen idee hoe we het voor elkaar krijgen, bij ons thuis blijft er bij ons in de koelkast altijd een pak achter dat bijna leeg is maar vervolgens nooit leeggemaakt wordt. Dan staat het soms een paar weken in de koeling, de kostbare ruimte te verspillen in de totaal niet ecologische vriendelijk zoemende ijsbeer. Ik erger mij hier aan. Alleen net zoals die troep op de trap, laat ik dit toe. Iedere keer dat de koelkast open gaat - dit komt heel vaak voor - is dat ene pak chocolademelk of fruitsap nog steeds een doorn in mijn ogen. Na een paar weken neem ik de moeite om het weg te gooien.

Nog meer ergernissen?

Ja natuurlijk! Al is het erg afhankelijk in wat voor mood ik mij bevind. Soms kan ik mij aan de kleinste dingen ergeren terwijl andere dagen alles okee is. Ik probeer dit altijd maar als een mooie weerspiegeling van mijn eigen humeur te zien. Als ik mij te veel erger aan dingen weet ik dat ik eerst even goed naar mezelf moet kijken. Ik ben van mening dat dit vaak te maken heeft met eigen ontevredenheid.

Maar toch,, er zijn van die dingen, waarvan iedereen begrijpt dat we ons daar aan ergeren. Wat vind jij dat absoluut in dit lijstje thuis hoort? Deel het met me en wie weet doe ik er wat aan als ik eenmaal in de politiek zit.

Groeten bewuste Willem!