Willem Meester

Schrijft over hoe je in drukke tijden een waardevol leven kunt leiden

De winnende tekst voor de lowlands schrijfwedstrijd.

Sarah had hem uitgenodigd om samen op te passen. Sarah, het mooiste meisje van zijn klas. Het meisje dat tijdens iedere rookpauze ter sprake kwam. Dit drong nog eens goed tot hem door terwijl hij voor de spiegel stond en in het badkamerkastje naar zijn vaders aftershave zocht.

'’Old spice’’, een luchtje zo mannelijk dat zelfs mevrouw Drilboor - de lesbienne van school - hem niet kon negeren. 

Met zijn hand haalt hij de condens van de spiegel van de badkamer, zijn grijsblauwe ogen kijken naar het dons op zijn gezicht. Met het scheermes beweegt hij over zijn huid. Als een stukadoor strijkt hij het witte schuim van zijn wangen. Nog even bij zijn lip en daar gaat het mis. Hij was zijn pukkel vergeten, een mix van bloed en pus stroomt de gootsteen in

Het bloeden lijkt niet te stoppen en er zit niks anders op dan zijn vader in te schakelen.

‘’Pap, kom eens!’’

Zijn vader loopt met een glimlach de badkamer binnen en geeft hem een schouderklopje.

‘’Ben je verliefd jongen?’’ vraagt zijn vader terwijl hij de vloeitjes uit zijn pakje shag pakt.
‘’Ik weet het niet , ik ben nog nooit verliefd geweest, ik voel mij wel anders, het is net alsof ik continu haar naam van de daken wil schreeuwen.’’
‘’Dat klinkt als verliefdheid zoon, wij mannen doen rare dingen wanneer we de juiste meiden tegenkomen’’. Zijn vader houdt een vloeitje tegen zijn lip.
‘’Ik weet nog niet wat ik ervan vind, het is een dagtaak die ik erbij heb. Ik kom nergens meer aan toe, zij komt steeds in mijn gedachten en dan word ik onrustig, mijn hele lijf tintelt.’’
‘’Geniet er maar van nu het nog zo spannend is. Voor dat je het weet ben je getrouwd en heb je niks meer te zeggen thuis.’’  Zijn vader geeft hem een knipoog.

Hij staat voor een blauw rijtjeshuis. Nummer 16a. De schotten zijn begroeid met een wingerd, het raam staat open. Haar silhouet verplaatst zich door de woonkamer heen. Hij laat zijn fiets vallen en al het andere valt ook op zijn plek. Hij is precies op de juiste plaats, op het perfecte moment.

Hij herkent haar manier van bewegen, dat heeft hij tijdens de scheikundelessen bestudeerd. Zij was namelijk zijn project, zijn proef welke hij in het lab van verliefdheid wilde onderzoeken.

Hij belt aan en zij doet ook nog eens open.

‘’Hoi’’, zegt ze, terwijl ze met haar ogen dwars door zijn ziel boort.
‘’Hoi, alles goed?’’
‘’Ja met jou ook? Wat is er met je lip gebeurd?’’
‘’Oh dat is niks, mijn broer was vervelend.’’

Even later zitten ze op de bank en kijken ze naar een romantische film. Hij is bezig met de volgende zet. Het is net een schaakspel, alleen wil hij niet de koning te pakken krijgen maar de koningin.

Ze doet alles zoals de natuur dat bedoeld heeft. Haar haar groeit precies zoals het hoort, haar wangen vormen de perfecte kuiltjes, haar ogen zijn planeten die nog mooier zijn dan de aarde en haar adem stroomt als een golf door haar lijf en haar lijf is het mooiste strand dat hij ooit gezien heeft.

Oh, wat zou hij graag op dat zand willen liggen.

Voorzichtig strekt hij zijn armen, ze kijkt hem aan en hij doet snel of hij zich uitrekt, met een overdreven gaap eindigt hij met zijn rechterhand bij zijn mond.

‘’Je mag best dichterbij komen zitten hoor.’’
‘’Dat is goed.’’

Binnen een paar seconden zou zijn leven gaan veranderen.

‘’Vind je het ook goed als ik je een kus geef? Of wil je liever naar Ryan Gosling blijven kijken?’’
‘’Ik kijk wel graag naar hem, je hebt het jezelf lastig gemaakt. Je had beter een film met Dirk Kuyt in de hoofdrol kunnen opzetten.’’

Verdomme, ze heeft nog humor ook.

‘’Eh, ik geloof wel dat hij…’’

Voordat hij zijn zin kan afmaken, raken haar lippen die van hem.

Het is alsof hij in alle attracties van het pretpark zit, het is alsof hij auditie doet voor Twister 2 met zijn tong in de hoofdrol, het is vuurwerk, het is magnifiek en hij kan er geen genoeg van krijgen.

Het regent als hij naar huis gaat .8791 regendruppels raken zijn voorhoofd.. Iedere druppel is welkom. Zijn benen gaan vanzelf en zijn lippen tintelen nog na.Thuis in zijn bed staart hij naar het plafond. Hij kan ieder deel van zijn lijf voelen, iedere cel doet een sprongetje van geluk. Alles leeft.

De gordijnen in zijn kamer bewegen terwijl het maanlicht naar binnenvalt. Het huis leeft ook, de gordijnen zijn de longen van het huis, bij iedere windvlaag zie je dat het huis ademt.

Foto van: Fabian Mohr

Wanneer hij wakker wordt heeft hij nog nooit zoveel zin gehad om naar school te gaan. Hij kijkt in de spiegel en wil automatisch zijn best gaan doen om zijn uiterlijk te veranderen, maar beseft dat zij hem ziet zitten zoals hij is, dus gaat hij alleen voor gel en wat deodorant op zijn kruis.

Terwijl hij twee broodjes met pindakaas smeert komt de aroma van koffie hem tegemoet. Normaal gesproken was dit het hoogtepunt van zijn dag. Na het eerste bakje zou het alleen maar minder worden. Nu geniet hij van zijn koffie en is hij achteraf niet teleurgesteld.

Straks ziet hij haar weer.

Op school weet hij precies welke route hij moet lopen om haar tegen te komen. Eerst zet hij zijn fiets op de plek waar zij dat ook altijd doet.

Vreemd, haar fiets staat er nog niet. Waarschijnlijk is er een docent ziek.

Het is 12 uur. Er is niemand op school die van haar fraaie verschijning heeft kunnen genieten. Op het moment dat de zoemer gaat en zijn biologieles begint, winnen de vlinders in zijn buik het van zijn verstand. Hij rent naar zijn fiets en trapt zich zo snel mogelijk richting haar…

Ja naar wat eigenlijk?

Hij wist alleen het adres van het oppashuis. Hij doet wat iedere jonge verliefde puber zou doen en fietst naar het oppashuis, belt aan en vraagt naar haar adres. Hij wordt vreemd aangekeken door een oudere man met evenveel rimpels als een gehalveerde avocado. Zijn ogen zijn haast niet meer zichtbaar.

’Sarah? Kinderen? Oppas? Hoe kom je daarbij? Ik woon hier al jaren samen met mijn vriend.’’

Er komt een hond met nog meer rimpels de gang in gelopen.

‘’Kijk dit is Barry.’’

Hij voelt het bloed wegtrekken in zijn gezicht. Hij wist zeker dat het dit huis was. Vol verbazing fietst hij terug naar school. Dit keer smijt hij zijn fiets neer. Op school gaat hij op zoek naar de vriendinnen van Sarah.

 Ze staan bij de kantine, omsingeld door hitsige Justin Bieber look a likes met opgewarmde saucijzenbroodjes.

‘’Hebben jullie Sarah gezien?’’
‘’Sarah? Wie is dat?’’ vraagt het minst mooie meisje. De rest ziet hem niet staan.
‘’Sarah.. Ze is iedere dag bij jullie, donkerblond haar, oceanen van ogen, kuiltjes in haar wangen ze heeft een lach als een regenboog..’’
‘’Wat heb jij gerookt? Die ken ik niet hoor.’’

Verslagen neemt hij plaats op een stoel. Zijn hart krijgt momenteel even klappen als de bokszak van Mohamed Ali. ‘’

‘’Ik zou toch niet… Ik heb haar toch niet verzonnen?’’ zegt hij tegen zichzelf.

Even later schrikt hij wakker. Er struikelt iemand over de stormlijn van zijn tent. Direct voelt hij zijn hoofd kloppen. De zware bass van de 24 uur tent slaat als een moker tegen zijn voorhoofd aan.

‘’Nee, het was een droom.’’

Hij is op Lowlands en had het vannacht fantastisch.

Hij maakt zich klaar voor de dag. De zon schijnt en hij en zijn maten hebben het goed. Alleen kan hij het niet laten. Hij is op zoek, hij speurt de menigte af, ieder meisje wordt bekeken.

Op zoek naar zijn Sarah. De droom van zijn leven.

bovenste foto van: Aoelaigh Finn