Willem Meester

Schrijft over hoe je in drukke tijden een waardevol leven kunt leiden

De bruine haai

Vroeger ging ik naar het zwembad voor de glijbaan. Het leek op de slurf van een olifant in plaats van grijs was hij oranje en was alleen bereikbaar wanneer je een steile trap met gaten erin beklom.

Een pelgrimstocht voor de westerse beschaving richting plezier. 

Eenmaal boven ging je broek over je achterste en gleed je naar beneden. Ondanks een paar pijnlijke billen vonden we het fantastisch. Totdat er iemand uit de bocht vloog, met zijn blote reet op de tegels kwam en nooit meer zelf zijn zwembroekje naar beneden kon doen.

Daarna gingen we naar het zwembad voor de meiden. Het was de perfecte plek om te zien welke meiden echt mooi waren en welke zich verscholen. 

Niemand kan zich verschuilen voor de kracht van het water; make-up maskers gingen verloren en zwembroeken werden doorzichtig. 

Ook ontdekten we toen der tijd de harde stralen in het zwembad - welke op sommige plekken best aangenaam voelde. Dit ging goed, totdat mijn vriend zijn velletje van zijn kleine vriend niet meer terug kreeg. Kort daarna had onze vriendschap zich teruggetrokken,

Nu ga ik naar het zwembad en volg ik lessen babyzwemmen. Omringd door ex-zwangere vrouwen in badpakken met kraters in hun benen waar zelfs Neil Armstrong zijn vlag niet in zou planten zing liedjes terwijl ik op een opblaasbaar paard door het water spring als een cliniclown met te veel koffie op. 

Mijn dochter vond het fantastisch. Waardoor ik in totaal wel twee keer ging. De eerlijkheid van het water was mij teveel. Gelukkig zwem ik nu wel wat beter.

Maar het plezier dat mijn dochter had, het lachen met haar hele lijf. Dat wil ik niet missen. Daarom kochten wij een knalroze schelp welke lijkt op de tampon van Gordon, vulde deze met water en creëerde zo ons eigen privé zwembad voor peuters met te veel energie. Ze vindt het keer op keer fantastisch. Al haar zeurende geluidjes verdwijnen als sneeuw voor de zon. Haar zonnestralen winnen het dan van haar donderwolken.

Plotseling is er paniek. Ze rent in al haar haast met haar natte lijfje het huis binnen en doet haar best om zich verstaanbaar te maken.

Oh jezus wat ben je lief. Alles is lief aan jou, je gezicht onder de pindakaas, je kleine voetjes en je buik. Je mooie rondje buikje, het is net alsof je liters bier drinkt en hier enorm trots op bent.

Het lukt haar om ons beiden naar het zwembad te lokken. Als een bondscoach in een vreemd land die de taal niet spreekt staat ze langs de zijlijn van haar speelgebied. En dan begrijpen we waar alle commotie vandaan komt. 

Er drijft een bruine haai in het zwembad zo groot dat ik zeker weet dat de moeder van Jaws ook een verhouding had met een donkere man, euh ik bedoel haai.. Wij maken het bad schoon en ze springt er zo weer in.

Meeuwen vliegen in de lucht en de zon heeft alle wolken naar huis gestuurd. Het water op onze lijven, de zonnebrand die probeert van de zon te winnen, het zweet dat als een waterval van je lijf stroomt en drollen in het zwembad. Zwemmen is weer zoals vroeger, waar er geen schaamte was en het alleen nog maar ging om plezier.

De zomer is begonnen en ik vind het fantastisch.

Niks meer missen? klik hier.